Monchhichi: Het iconische duimpjes-aapje uit de jaren '70 en '80
...
In de film Mr. Magorium's Wonder Emporium (2007) maken we kennis met de droom van elk kind: een speelgoedwinkel die niet alleen vol staat met speelgoed, maar die zelf ook leeft. De winkel reageert op de emoties van de bezoekers en de eigenaar, wat leidt tot een visueel spektakel vol vliegende ballen en zelfrijdende treinen.
Een winkel met een ziel
De 243-jarige Edward Magorium (gespeeld door Dustin Hoffman) runt zijn 'Emporium' al decennia lang. De winkel is meer dan een gebouw; het is een levend organisme. Wanneer Mr. Magorium besluit met pensioen te gaan, wordt de winkel 'verdrietig' en verliezen de muren hun kleur en het speelgoed zijn magie. Het is een prachtige metafoor voor hoe de passie van een winkelier de sfeer van een speelgoedwinkel bepaalt.
De kracht van verwondering
Wat deze film zo bijzonder maakt voor liefhebbers van speelgoed, is de nadruk op verwondering. In een wereld die steeds digitaler wordt, herinnert het Emporium ons eraan dat tastbaar speelgoed — van houten blokken tot springende kikkers — een bron van eindeloze verbazing kan zijn als je er met de juiste blik naar kijkt.
Een eerbetoon aan de speciaalzaak
Hoewel de winkel in de film vol zit met CGI-effecten, voelt het aan als een ode aan de klassieke speelgoedspeciaalzaak. De overvolle schappen, de verborgen hoekjes en de persoonlijke aandacht van de winkelier zijn zaken die we ook in de echte wereld nog steeds koesteren in de betere speelgoedwinkels.
Wist je dat?
Voor de film werden duizenden echte speelgoedstukken verzameld om de sets aan te kleden. Veel van de mechanische objecten die je op de achtergrond ziet bewegen, waren echte 'automata' (mechanische poppen) die speciaal voor de film werden gerestaureerd of gebouwd.
