Monchhichi: Het iconische duimpjes-aapje uit de jaren '70 en '80
...
Er zijn weinig filmscènes die de pure vreugde van een speelgoedwinkel zo goed vangen als de 'piano-scène' in de film Big uit 1988. Wanneer het personage van Tom Hanks — een kind in het lichaam van een volwassene — de legendarische winkel FAO Schwarz binnenstapt, gebeurt er iets magisch.
De scène speelt zich af in de New Yorkse vestiging van FAO Schwarz, destijds de beroemdste speelgoedwinkel ter wereld. Voor de hoofdrolspeler is de winkel geen plek om alleen maar spullen te kopen, maar een gigantische speeltuin. Het hoogtepunt is natuurlijk de Walking Piano, een gigantisch toetsenbord op de vloer waar je met je voeten muziek op kunt maken.
Wat deze scène zo bijzonder maakt, is de spontaniteit. Tom Hanks en zijn tegenspeler Robert Loggia voerden de dans op de piano zelf uit, zonder stuntdubbels. Het herinnert ons eraan dat er in ieder van ons een kind schuilt dat niets liever wil dan onbezorgd spelen tussen de schappen vol speelgoed.
Na het succes van de film werd de reuzepiano een wereldwijde attractie. Tot op de dag van vandaag proberen speelgoedwinkels diezelfde interactieve ervaring te creëren: een plek waar je niet alleen kijkt, maar ook echt mag beleven en spelen.
De piano uit de film speciaal voor de productie werd gebouwd door de uitvinder Remo Saraceni. Na de filmopnames steeg de verkoop van dergelijke interactieve speelmatten explosief, omdat elk kind plotseling een 'Big'-moment in zijn eigen woonkamer wilde ervaren.